پیام خود را بنویسید
دوره 4، شماره 7 - ( بهار 1399 )                   جلد 4 شماره 7 صفحات 297-304 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- تهران، دانشگاه علوم پزشکی تهران، بیمارستان شریعتی، مرکز تحقیقات روماتولوژی
تهران، دانشگاه علوم پزشکی تهران، بیمارستان شریعتی، مرکز تحقیقات روماتولوژی، تهران، دانشگاه علوم پزشکی تهران، بیمارستان شریعتی، مرکز تحقیقات روماتولوژی ، mahmoudim@tums.ac.ir
چکیده:   (187 مشاهده)
در دسامبر سال 2019، شهر ووهان (Wuhan)، پایتخت استان هوبی (Hubei) در کشور چین، مرکز شیوع یک پنومونی با علت ناشناخته شد. تا هفتم ژانویه 2020، دانشمندان چینی یک کروناویروس جدید را از بیماران مبتلا به پنومونی (Pneumonia) عفونی ویروسی جدا کردند، کرونا ویروس 2 سندروم تنفسی حاد (SARS-CoV-2= Severe acute respiratory syndrome coronavirus 2)، که در گذشته 2019-nCoV نامیده شده بود. این بیماری بعدها در فوریه 2020 توسط سازمان جهانی بهداشت (WHO) به عنوان بیماری کرونا ویروس 2019 (COVID-19) تشخیص داده شد. با وجود آنکه این شیوع در ابتدا از یک انتقال زونوتیک حیوان-انسان (zoonotic) سرچشمه گرفته بود، خیلی زود مشخص شد که انتقال انسان به انسان به شکل موثری در حال گسترش است. به نظر می رسد که طیف بالینی عفونت SARS-CoV-2 گسترده باشد، که در برگیرنده عفونت بدون علامت، بیماری نسبتاً خفیف مجرای تنفسی فوقانی و در نهایت پنومونی شدید ویروسی همراه با نارسایی تنفسی و حتی مرگ است. بروز لنفوپنی، ترومبوسیتوپنی و اختلالات انعقادی از جمله مواردی هستند که در موارد شدید بیماری بروز می‌کنند و با پیش‌آگهی ضعیف بیماری ارتباط دارند. اختلال در زمان انعقاد و بالا رفتن میزان D-Dimer در موارد شدید بیماری نیاز به درمان ضدانعقادی را مطرح می‌کنند. در این مطالعه به برخی از مهمترین یافته‌های هماتولوژی مرتبط با این بیماری که در پیش‌آگهی و مدیریت روند درمان بیماران دارای نقش کلیدی است، پرداخته می شود.
     
نوع مطالعه: مروری | موضوع مقاله: معرفي پيشرفت هاي نوين علوم زيستي
دریافت: 1399/4/23 | پذیرش: 1399/4/10 | انتشار: 1399/4/10